Onteigeningsvergoeding

Onteigeningsvergoeding

  • Wat is een onteigening?

    Om een doel van algemeen nut te realiseren, kan de overheid, met dwang, de eigendom verwerven van een onroerend goed.

    Indien geen akkoord op een vrijwillige basis wordt bereikt met de eigenaar, wordt de gerechtelijke procedure van onteigening opgestart. De spilfiguur is de vrederechter van de ligging van het goed, die de onteigening al of niet zal toestaan. Wordt de onteigening toegestaan, dan zal de vrederechter een gerechtelijk expert aanduiden om hem bij te staan bij de bepaling van de waarde van het over te dragen goed.

    In een eerste vonnis (provisioneel vonnis) maakt de vrederechter een ruwe schatting op basis waarvan de onteigenaar in het bezit kan komen van het onteigend goed. In een tweede vonnis gaat de vrederechter de definitieve waarde bepalen aan de hand van het verslag van de expert.

    De onteigeningsvergoedingen moeten door de onteigenaar gestort worden in de Deposito- & Consignatiekas.

  • Waarom worden de onteigeningsvergoedingen gestort in de Deposito- en Consignatiekas?

    Stel je voor dat op het onteigend goed een hypotheek is genomen ter waarborg van de financiering van de aankoop. Bij onteigening zou dit met zich meebrengen dat de zekerheid van de hypotheek verdwijnt voor de schuldeiser...

    Om dit te verhelpen stort men de vergoedingen in de Deposito- en Consignatiekas, die bij de uitbetaling van de vergoedingen moet rekening houden met eventuele hypotheken, schulden of beslagprocedures.

  • Hoe kunnen de onteigeningsvergoedingen vrijgegeven worden?

    Een vrijgave van de onteigeningsvergoeding kan bij voorlegging van volgende documenten:

    • een authentieke of onderhandse akte van kwijting
    • een akte van bekendheid (bij vooroverlijden van de onteigende)
    • een dertigjarig hypothecair certificaat waaruit blijkt dat de goederen vrij zijn van zwarigheden (af te leveren door de hypotheekbewaarder van de ligging van het onteigende goed)